Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Το ψάρεψα από το '' Sourotiri s place....καλό νομίζω...

Καλύτερα κακός, παρά μανάκας.


Ας υποθέσουμε ότι είσαι αστυνομικός. Μπήκες στην αστυνομία επειδή είχες ένα όνειρο, να προσφέρεις τις υπηρεσίες σου στην διαφύλαξη του νόμου και της τάξης, στις υπηρεσίες του πολίτη. Κάθε τρεις και λίγο, ακούς συνθήματα του τύπου "Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι" και αηδιάζεις. Νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν συνάδελφοι σου που είναι γουρούνια, αλλά ξέρεις ότι και εσύ δεν είσαι έτσι. Όταν όμως βγαίνει στην επιφάνεια ένα θέμα που αφορά ένα "γουρούνι" που είναι δίπλα σου, στο ίδιο γραφείο με σένα, δεν λες τίποτα. Η υπόθεση συγκαλύπτεται ελέω "συναδελφικής αλληλεγγύης", και εσύ το δέχεσαι. Μπορεί να μην θέλεις να γίνεις κακός με τους συναδέλφους σου. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας των "γουρουνιών".
Ας υποθέσουμε ότι είσαι ταξιτζής. Ας πούμε ότι έγινες ταξιτζής επειδή σου αρέσει να οδηγάς, να εξυπηρετείς τον κόσμο και να έχεις συναναστροφές με αυτόν. Κάθε τρεις και λίγο ακούς το προσωνύμιο "ταρίφας" και αηδιάζεις. Νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν συνάδελφοι σου που είναι "ταρίφες", αλλά πιστεύεις ότι εσύ δεν είσαι έτσι. Όταν όμως βγαίνει στην επιφάνεια ένα θέμα κάποιου ταρίφα, επιλέγεις να μην πάρεις θέση, λόγω "συναδελφικής αλληλεγγύης". Το δέχεσαι. Μπορεί να μην θέλεις να γίνεις κακός με τους συναδέλφους σου. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας των "ταριφών".
                   
Ας υποθέσουμε ότι είσαι εκπαιδευτικός στο δημόσιο. Ας πούμε ότι έγινες
εκπαιδευτικός επειδή σου αρέσει να μεταδίδεις γνώση, να πλάθεις τους χαρακτήρες των νέων παιδιών. Κάθε τρεις και λίγο ακούς το προσωνύμιο "τεμπέλης" και αηδιάζεις. Νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν συνάδελφοι σου που είναι τεμπέληδες, αλλά πιστεύεις ότι εσύ δεν είσαι έτσι. Όταν όμως ο συνάδελφος του ίδιου σχολείου κάνει κοπάνα από το μάθημα, επιλέγεις να μην πάρεις θέση, λόγω "συναδελφικής αλληλεγγύης". Πιστεύεις ότι δεν θα αλλάξει τίποτα ό, τι και να κάνεις εσύ, για αυτό κάθεσαι και βράζεις στο ζουμί σου. Το δέχεσαι. Μπορεί να μην θέλεις να γίνεις κακός με τους συναδέλφους σου. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας του "τεμπέλη".
Ας υποθέσουμε ότι είσαι γιατρός. Έγινες γιατρός γιατί το θεωρείς ύψιστο λειτούργημα και νιώθεις πολύ ωραία όταν σώζεις τις ζωές που περνάνε από τα χέρια σου. Κάθε τρεις και λίγο ακούς το παρατσούκλι "φακελάκιας" και αηδιάζεις, νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν "φακελάκηδες", αλλά εσύ δεν είσαι από αυτούς. Όταν όμως ο συνάδελφος του ίδιου ορόφου πάρει φακελάκι, δεν λες τίποτα λόγω "συναδελφικής αλληλεγγύης". Πιστεύεις ότι δεν θα αλλάξει τίποτα, γιαυτό το βουλώνεις. Μπορεί και να μην θέλεις να γίνεις κακός με τους συναδέλφους σου. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας του "φακελάκια".
  η φωτό είναι από το ανέκδοτο ...ότι δηλώσεις είσαι...

Ας πούμε ότι είσαι πολιτικός. Θεωρείς μέγιστη υποχρέωσή σου την συμμετοχή στα κοινά, και ξεκίνησες την σταδιοδρομία σου θέλοντας να προσφέρεις στον τόπο σου. Ακούς να φωνάζουν τον κλάδου σου "κλέφτες", να σας βαράνε, να σας φτύνουν όπου σας βλέπουν και αηδιάζεις, νιώθεις αδικημένος. Ξέρεις ότι υπάρχουν πολλοί κλέφτες, αλλά δεν είσαι ένας από αυτούς. Όταν όμως ο συνάδελφος του ίδιου κόμματος κλέψει, δεν λες τίποτα λόγω "κομματικής γραμμής". Πιστεύεις ότι δεν θα αλλάξει τίποτα αν στρέψεις τα πυρά σου προς το ίδιο σου το κόμμα, χώρια που θα χάσεις και εσύ προσωπικά από αυτή την κίνηση. Παραδέξου όμως ότι συμβάλλεις στην διαιώνιση της εικόνας του κλέφτη.  Εδώ ήλθαμε...πάμε να φύγουμε ....το έχουμε ξαναδεί αυτό το έργο......
 
                                                                                                                  άσχετο μεν..καλό δε...αλλά;
                                                                                                                 

Δεν υπάρχουν σχόλια: